Dag 16 – Thailand 26 feb 2019

Als je zo ‘s morgens wakker wordt in de baai van Ko Phi Phi lijkt het alsof er vannacht niks aan de hand was. Vandaag maken we een lange oversteek van 28 nautical miles om bij Ko Racha Yai uit te komen: ons laatste bezoek aan een eilandje en overnachting op zee. We gaan er naar verwachting 6 uur over doen en zijn dan alweer dicht in de buurt van ons oorspronkelijke startpunt waar we de boot morgenochtend “in moeten leveren”. 

Het gaat er behoorlijk ruig aan toe op zee. Er staat een goede wind, dus het zeilen gaat perfect. Ik houd van deze snelheid en vind het uitzicht fantastisch, maar we zijn nog geen uur onderweg als ik merk dat ik kotsmisselijk begin te worden. Alledrie reageren ze meteen dat ik nú moet gaan liggen. Ik mag op Susan’s plek liggen – die naar haar bed verhuisd – maar ze geeft me als eerste een stukje gember (overblijfsel van haar thee vanochtend) om op te kauwen. Platliggen helpt en kauwen op gember ook. Voor de rest niks. Punt. Het is gewoon letterlijk je tijd uitzingen totdat je er bent. 

Wat een opluchting dat we stukken erbij hadden dat we maximaal 12 knopen gingen! We zijn er ruim binnen de tijd en het is bizar als we de baai in komen zeilen dat het daar zo rustig is dat het lijkt alsof we uit een andere wereld komen. Rustig qua water dan. Want terwijl ik langzaam weer kleur krijg en Michel ook bijkomt van deze intensieve oversteek, zien we een wereld aan ons voorbijtrekken van krioelende boten vol Japanners, duikers en andere nationaliteiten. Het is net een mierennest op water met een waanzinnige mooi stranddecor. En wij liggen daar tussen. Rond 16.00 uur zullen al deze dagjesmensen vertrekken en hebben wij de baai voor onszelf. Mooi. Terwijl Peter alvast gaat snorkelen, gaan wij drieën wat lunchen aan land met de dinghi. Allemachtig, we komen er amper doorheen, maar eenmaal op het strand valt het mee en hebben we voldoende plek in het restaurant. Ze komen blijkbaar hier vooral om te zwemmen, duiken of snorkelen. Iets lichts gaat er wel in, maar moet verder echt even bijkomen van vanochtend (en vannacht). 

Eenmaal terug aan boord zien we de meute zo langzamerhand vertrekken en hebben we de baai inderdaad meer voor onszelf. We gaan met z’n allen nog een tijdje snorkelen. Michel neemt zijn onderwatercamera mee en we hebben nog wat leftovers van rijst die we aan de vissen willen voeren. Dat levert weer prachtige (mentale) onderwaterbeelden op! Dit is inderdaad perfect snorkelgebied en de variëteit is nog groter dan de andere plekken die ik gezien heb. 

Mijn haar voelt inmiddels als een stuk touw door al die zon en het zoute water. Susan helpt me met mijn haren wassen. We douchen namelijk steeds op het achterdek en de douchekop moet je beethouden en de hendel opendraaien. Ik heb een haat-liefde-verhouding met dat ding. Bij mij vertoont de waterslang altijd kuren tot hilariteit van de anderen. Eenmaal weer opgeknapt en aangekleed is het weer tijd voor ons dagelijkse ritueel bij zonsondergang. We gaan daarna weer met de dinghi aan land en maken nog even een ommetje door de struiken op zoek naar de grote varaan die daar blijkbaar huist. Bij hetzelfde restaurant van vanmiddag aangekomen geven ze aan dat hij al ergens in de bosjes ligt te slapen. Jammer. We gaan hier opnieuw eten en raken nog even aan de praat met het groepje mannen van de prachtige luxe catamaran naast ons. Ik bespeur een prachtige struik bougainville en zie mijn kans schoon om een tak te plukken. Michel is namelijk morgen jarig en aangezien ik dat niet voor mijn reis wist, heb ik niks mee kunnen nemen. We hebben op Ko Phi Phi een cadeautje voor hem gekocht en dat wil ik graag wat opfleuren. Natuurlijk verschijnt hij net achter me als ik quasi nonchalant zogenaamd aan de struik sta te ruiken. Terug aan boord installeren we ons met kussens op het voordek, zetten onze favoriete playlist van Buddha Bar op en kijken een lange tijd naar de heldere sterrenhemel. We zijn het erover eens dat het een enerverend weekje was, maar ontzettend de moeite waard! Allevier zijn we toe aan een goede nachtrust en die krijgen we ook. 

One Comment

  1. Wat een ervaringen en wat een prachtige foto’s. Ik geniet vanaf mijn bank mee met jullie!
    Lieve groeten,
    An.

Comments are closed