Dag 14 – Thailand 24 feb 2019

Vandaag staat in het teken van snorkelen! Van Tubkaep Beach varen we naar Chicken Eiland. Dit eiland heeft de vorm van een kippenkop. Onderweg doen we diverse kleine eilandjes aan, waar Peter steeds als eerste voor ons het water inspringt om te kijken of het de moeite waard is. Hij is een echte waterrot en ik noem hem steeds gekscherend “onze walrus”. Maar echt: als hij de kans krijgt ergens te zwemmen of te snorkelen is hij de eerste! Verder heeft hij weinig kleding mee, maar wel een tas vol met apparatuur en andere spullen. Denk aan diverse electronische apparaten, zoals camera’s in allerlei soorten en maten, alles voor de muziekinstallatie, oplaadspullen (waar ik dankbaar gebruik van maak) en gereedschap. Helaas alleen geen onderwatercamera. 

Onderweg zien we veel kwallen en Susan en ik zijn in het begin huiverig om het water in te gaan. Peter gaat dan als eerste, Michel volgt dan met de dinghi, samen snorkelen ze wat en als ze het de moeite waard vinden, worden de dames opgehaald. Susan heeft precies een jaar geleden een ernstig ongeluk gehad tijdens een boottocht in Colombia. De boot klapte een paar keer hard op het water door de snelheid en Susan kon zich nergens aan vastgrijpen. Ze heeft toen een paar van haar onderste rugwervels gebroken en wonder boven wonder is dat bijzonder goed afgelopen! Na een aantal operaties en relatief korte revalidatie, is ze dus gewoon hier: aan boord van een oncomfortabele zeilboot, maar ze klimt en klautert – weliswaar altijd behoedzaam – overal op. Ik heb diep respect voor haar en we hebben over dit onderwerp diverse waardevolle gesprekken gevoerd. Ook zij had iets te overwinnen en moest haar lichaam opnieuw vertrouwen. Het enige waar ze nog steeds angst voor heeft is in en uit de dinghi klimmen. Dus we zijn met dit soort tripjes – ook al is het alleen maar voor snorkelen – extra voorzichtig met haar. 

Bij 1 heel klein eilandje is het zeer de moeite waard zien we aan de enthousiaste gebaren van de heren. We hebben nog wat oud brood en rijst wat we kunnen voeren aan de vissen. Eenmaal allevier in het water doen we 1 voor 1 onze handen open: wat een gekrioel van vissen! Allerlei kleurrijke exemplaren komen voorbij, je voelt ze af en toe happen in je hand en ze vinden zelfs mijn nagellak interessant. Fantastische ervaring! 

Op andere plekken onderweg is het zo druk met toeristenboten, dat we besluiten door te varen. Qua kleurenpalet is dit gebied ongelooflijk mooi. Je probeert het op camera te krijgen, maar ik maak als alternatief diverse mentale afdrukken. Tot nu toe heb ik elke dag van Peter een knoop moeten leren en dit keer oefenen we allemaal. Inmiddels heb ik de meeste onder de knie en eigenlijk is het best handig om te weten, ook straks voor thuis. 

Bij Chicken Eiland gaan we voor anker, snorkelen bij het strandje, doen gin-tonics bij zonsondergang met gekke foto’s, maken samen het eten klaar en eindigen de avond op kussens op het voordek, kijkend naar de sterren en luisterend naar muziek. Het is leuk om een keertje zo’n relaxdag ertussen te hebben!

One Comment

  1. Jammer dat er geen onderwatercamera bij is. Lijkt me prachtig om te zien wat er onder de oppervlakte gebeurt. Voor de volgende keer.

    Liefs
    Ons
    💑☀️💑

Comments are closed