Dag 13 – Thailand 23 feb 2019

Het is weer snel licht na ons nachtelijk bezoek van de vissersmannen. We hebben inmiddels een routine met elkaar gecreëerd en na het ontbijt gaan we zeilend richting Ko Hong. Onderweg stoppen we bij een eilandje waar we een leuk stukje strand zien om te kunnen snorkelen. Er is qua vissen en koraal echter weinig te zien, maar een grappig detail is dat ieder stukje strand – hoe klein ook – wel een schommel van aangespoeld hout heeft indien er een overhangende tak aanwezig is. Na een tijdje pakken we de dinghi om het eilandje rond te varen. We worden blij verrast door een grote groep apen die rustig zitten te eten, slapen, spelen en … vlakbij waar we langsvaren. Geweldig! Hier kun je uren naar kijken en we blijven een tijdje rondhangen. 

We gaan weer onderweg en zijn een uur later bij Ko Hong. Dit is weer zo’n toeristische trekpleister en het lijkt wel file om binnen te kunnen komen. We gaan er met vloed in, maar het is een lagune die schijnbaar met eb van binnen volledig droog komt te staan, zodat je er rond kunt lopen. Michel en Susan konden hier jaren geleden met een kleinere zeilboot naar binnen varen om als enige te overnachten binnenin de lagune en hebben dit toen meegemaakt. De kleur van het water hier is intens en de meest prachtige ijsvogels en vlinders komen voorbij vliegen.

Na Ko Hong gaan we richting Tubkaep Beach. Hier willen we eten en overnachten. Helaas valt de wind halverwege weg en moeten we op de motor verder. We komen er ruim voor zonsondergang aan en installeren ons op het voordek met kussens en doen ons ritueel met de gin-tonics (vooral proosten, maar soms ook de mooie dingen van de dag uitspreken). We zetten mijn salsamuziek op en zo dansen we met z’n drieën op het gammele bewegende voordek wat salsa en bachata’s tijdens zonsondergang. Salsa is voor ons alledrie een passie en dus ervaren we dit echt als een magisch moment. 

We gaan eindelijk weer eens aan land eten! De dinghi moeten we behoorlijk ver over het strand naar voren slepen. Het is namelijk eb, maar als we 3 uur wegblijven kan het zijn dat de dinghi anders natuurlijk wegdrijft als het weer vloed wordt. Michel weet een goed restaurant en daar aangekomen hebben ze een prachtige setting voor een bruiloftsdiner gecreëerd. Het bruidspaar zit nu nog binnen met een klein groepje, maar we kunnen er gewoon eten. Wauw, wat een fantastische plek! Zo is hoe een restaurant eruit moet zien qua indeling, ruimte en materiaalgebruik. Voeg daar live muziek, goed getraind personeel, een speciale wijnkamer en uitgebreide menukaart aan toe en je hebt alle ingrediënten voor een topavond. Het ís een topavond: eentje met een gouden rand. Ik geniet intens van het eten, drinken en gezelschap, de entourage en live muziek. De meeste van mijn favoriete nummers komen voorbij (weliswaar in slecht vertaald Engels, maar dat doet er niks aan af) en zelfs het bezoek aan het toilet is hier een beleving. Kan ik niet hier blijven? Maar ook aan alle goede dingen komt een einde en we gaan terug naar de boot. We zijn net de kussens op het voordek aan het gooien om samen wat na te chillen, als er een stortbui boven onze kop losbarst. In allerijl sluiten we onze ramen en luiken en zoeken we ieder ons bed op. Het is jammer dat we de avond zo abrupt afsluiten, maar in mijn eigen coconnetje zet ik de ventilators aan en nog een Netflix-aflevering op en zo heb ik voor het eerst in dagen een goede lange nacht. 

Comments are closed