Dag 11 – Thailand 21 feb 2019

Klotewekker! Wat was er ook alweer? O ja, vandaag terugzeilen, spullen inpakken, auto huren en een hotel zoeken. Maar ik wil zo graag dit gebied in! Hiervoor ben ik naar Thailand gekomen… Naar boven klauterend zie ik dezelfde koppen bij de anderen. Willen we echt stoppen? Tijdens de koffie bespreken we nog een keer de mogelijkheden en opties. We besluiten dat Michel toch gaat kijken of hij het kan repareren en dat we anders alsnog gaan terugzeilen. Als een soort van wedstrijd nemen we de tijd op. Terwijl Peter hem assisteert, hebben Susan en ik in tussentijd een waardevol gesprek. Zo eentje waarbij je allebei tot mooie inzichten komt. Ik weet nu waarom ik “ja” tegen deze reis heb gezegd. Hey verdomd: Michel weet het probleem in 1.03 uur te fixen! Held. Jeeeejj!

Hij wil ons alsnog de grotten van Ko Panak laten zien. Dat betekent dat we nu weg moeten varen. Rond 9.00 uur zijn we er en kunnen we nog net met onze dinghi de grotten in, voordat het vloed gaat worden. Fantastische krekelgeluiden verwelkomen ons en we varen en peddelen langs prachtige stalactieten. We zijn er net op tijd uit als de meute toeristen die met kayakken wel naar binnen kunnen in een soort filevorming toestromen. 

Op naar Gipsy Village! Onderweg daar naartoe varen we langs James Bond Island. Ondanks dat het rare omhoogstekende stuk rots al in 1974 als decor diende voor de filmset, is deze anno 2019 nog steeds razend populair. Het is echt een onwijs toeristische attractie waar iedereen in ganzenpas omheen loopt. Blij dat wij er gewoon langsvaren. 

Oo wat een mooi gebied! We zijn blij dat we hebben besloten door te gaan. Bij Gipsy Village aangekomen, besluiten we daar te gaan eten en extra eten te laten maken voor vanavond. We willen aanleggen bij Ko Roi om daar te overnachten en er is geen eetgelegenheid. Het is namelijk een klein eiland met een binnentuin van mangroven die alleen maar bereikbaar is via een grot bij eb. 

Gipsy Village is een moslimdorp op drijvende vlotten en ook erg toeristisch. Wij komen aan als de grote groepen net vertrekken. We kunnen nog net wat te eten krijgen. Alles is hier in buffetvorm en Susan onderhandelt dat wij 8 porties betalen voor de helft van de prijs en dat we de leftovers van het buffet meekrijgen voor vanavond. Dat hebben we geweten: we krijgen eten voor een elftal mee! We lopen wat rond, maar het is voornamelijk prullaria wat hier nogal opdringerig wordt aangeboden en ik kan niet goed tegen het dierenleed wat ik hier zie. Op zich niet perse in mishandeling, maar wel het gevangenschap van bijvoorbeeld apen in kleding en hanen vastgebonden aan palen. We regelen hier nog wel dat de watervoorraad van onze boot wordt aangevuld (wederom bedankt Max voor het controleren), maar verder willen we gewoon weg. 

Op weg naar Ko Roi kunnen we eindelijk zeilen!  We genieten van de rust en stilte om ons heen, terwijl we toch dezelfde snelheid halen als die van de motor. Alleen de zon is erg fel en we zweten ons nog steeds peentjes. Rond 17.45 uur zijn we bij Ko Roi, gooien het anker uit en springen de dinghi in op weg naar de grot waar we nu nog in kunnen. Het is bij het uitstappen echt oppassen geblazen en zonder waterschoenen had ik hier niet eens kunnen lopen. Het is namelijk scherp hard koraal waarover we moeten lopen richting grot. Eenmaal binnen in de omsloten binnentuin van mangroven worden we overweldigd door de natuurgeluiden en de duizenden grote vleermuizen die daar hangen. Waanzinnig! Het is ook nog eens bijna zonsondergang, dus we worden getrakteerd op een prachtig kleurenspel. Terug op de boot installeren we ons met kussens, gin-tonics en kippenbouten op het voordek. En met muziek van de Buddha Bar uit de meegebrachte Böse van Peter op de achtergrond liggen we te kijken tot de horizon van dieprood overgaat in een heldere sterrennacht. Het is een magische avond en we zijn intens gelukkig! 

One Comment

  1. hoi Veertje, probeer weer even reactie te geven, wat andere keren niet helemaal goed ging. Avonturen zat lees ik, daar ontbreekt het niet aan. Soms ga je ‘de boot in’, dat hoort er ook bij. Ook prachtige foto`s om te zien. Geniet er nog maar even van, en doe Susan en de rest de groeten van mij.

    pap x

Comments are closed